وقتی به یه چیزی بیشتر نزدیک میشی از یه چیز دیگه دورتر میشی. این یه قانونه. در همه شرایط و برای همه چی هم کاربرد داره. برای اشیاء، برای آدما، برای معنویات و خیلی چیزای دیگه!
ساعت الان این جا چهار و نیم صبح و من از درد مفصل های دو تا شونه و زانو و کمر از خواب بیدار شدم. زانوی چپم که توی سفر ضربه خورده بود نمی دونم چرا دست ها و اون یکی پا و کمرم از کار افتاده؟ دستمو به سختی می تونم حرکت بدم. دقیقا الان منو مثه یه آدم آهنی که مفصل هاش روغنکاری نشده و حرکت رو به سختی انجام میده تصور کن. شاید حال و هوای آذر و دی این جا هم بی تاثیر نیست! شاید هم اثر جا به جا کردن بار سنگینه مسافرته!
دوباره سرازیر شدن اشک و نداشتن توانایی برای دیده نشدنش! و دوباره زندگی از پشت وب کم و میکروفون با اونایی که همه زندگیتن...
